|
این منم - یک زن تنها و آواره....
|
مردم شهـر باصفــا بودند روزگاری که باخــدا بودند
دلشان شادمان و نورانی خالی از کینه و ریا بودند
خانه ها غرق مهربانی بود گرگها توی قصه ها بودند
پیــرهای نجیب هـر کوچه مومنانی بی ادعـا بودند
عشقها بوی آسمانی داشت عاشقان مظهر وفا بودند
بی وفایی قبیح بود و غریب مهرورزان چه آشنا بودند
یاد آن روزگار خوب به خیــر مردم شهر با صفا بودند
آذر ماه ۱۳۸۵
م. آشنا